De Kleiclub exposeert in de garnizoenskerk Ravenstein 20-21-22 en 27-28-29 mrt 2020

Dirty mindfulness

De Kleiclub is een geuzennaam voor een groep beeldend kunstenaars uit Arnhem en omstreken. Regelmatig werken de kunstenaars samen in het atelier van keramist Peter Krynen. Ieder vanuit zijn/haar eigen discipline, ideeën en plannen. Het experiment wordt daarbij niet geschuwd, en bijzondere, aparte en soms ‘vreemde’ combinaties worden uitgeprobeerd.

De verschillende “handschriften” van de kunstenaars blijven altijd goed herkenbaar. De unieke werkwijze en eigen(zinnig)heid van de kunstenaars maakt het samenstellen van een expositie tot een bijzonder gebeuren.

 

Een aantal malen al is de groep met veel succes naar buiten getreden, onder andere tijdens de Nacht van de Mode in Arnhem, de IJsselbiënnale in Zutphen, bij Museum Nairac in Barneveld en bij Galerie Jansen-Kooy in Warnsveld.

 

We vinden het dan ook bijzonder en spannend dat 14 leden van de Kleiclub in de Garnizoenskerk komen exposeren. De titel van de expositie is Dirty Mindfulness 2. We zijn erg benieuwd naar wat de Kleiclub ons zal laten zien!  De expositie is geopend op 20-21-22 en 27-28-29 maart van 11.00 tot 17.00 uur. De feestelijke opening is op 22 maart om 16.00 uur. Daarbij zijn de exposanten aanwezig om u te ontvangen.
 

U bent van harte welkom!   

 

Hieronder volgt meer informatie over de exposerende kunstenaars.

Zie ook onze website www.cultuur-ravenstein.nl 

 

 

Peter Krynen             

Kleiclub1

 

Ceramique, c’est fantastique!

Keramiek is als houtskool,
als doek, als verf, als vernis.
Het is als was, als steen, als glas.
Het is ambacht en industrie in één
Met keramiek moet je kind zijn,
knutselaar en dokter in klei en glazuur.
Het is direct en bedachtzaam tegelijk.
Keramiek is ruimte om te onderzoeken,
langs de grenzen van de beperkingen:

 

Wat is mijn verhaal, wat onderzoek ik?
Mijn werk is muziek
van alle tijden van alle plaatsen
Mijn werk is een laboratorium, een keuken:
Steeds dezelfde ingrediënten
en toch altijd weer nieuw.

 

Schaamteloos
opnieuw onderzoeken en opnieuw uitvinden
als een jongetje die, alleen in het bos,
zijn eerste stok snijdt
Het zoveelste jongetje,
de zoveelste stok.

 

Ik wil een woud maken,
een park vol cirkels, tranen en bloemen.
Een plaats waar je je dompelt in simpele schoonheid.
Niet één geïsoleerd beeld maar een veelheid van beelden.

 

Zie de afzonderlijke delen als woorden in een gedicht
De afzonderlijke woorden zijn kil
de samengesteldheid van die woorden
vormt het beeld van het gedicht.
De veelheid maakt het park,
waarin alles samenkomt.
Een wandeling door een woud
van kleine momenten

http://peterkrynen.nl/

 

 

Gijs Verschoor                        

Kleiclub2

 

 

Voor het werk in Ravenstein heb ik me laten inspireren door de in de vloer aanwezige grafstenen.

Mijn werk, wat Het Memento Mori als uitgangspunt heeft, speelt hierop in. Gedenk te sterven, een reflectie op de sterfelijkheid wat ervoor zorgt dat we de dingen in perspectief kunnen zien en of zetten.

Ook maak ik gebruik van de symbolen en opstellingen uit de Vanitas tekeningen en schilderijen uit vorige eeuwen.

http://gijsverschoor.nl/

 

 

Charlotte Arends

Kleiclub3

 

 

Charlotte exposeert onder andere ’schaduwschalen’ waarbij het de uitdaging is om de klei zo dun mogelijk te gebruiken. 

 

Ooit las ze het verhaal van Japanse kunstenaars die het gelukt was om voorwerpen van klei te maken die zo dun als papier waren.

Dat wilde ze ook kunnen.

Peter Krynen dacht dat dit onmogelijk was, waardoor de uitdaging alleen maar groter werd.

 

Naast honderden scherven ontstond er een serie dunne schalen. Door het glazuur als poeder te gebruiken, en door de gebogen vorm, hebben de schalen een sterke schaduwwerking.

Door het materiaalgebruik is het werk uiterst kwetsbaar en nog niet vaak te zien geweest.

 

Charlotte Arends werkt vanaf 1981 in verschillende technieken en geeft les bij de stichting Crea van de UVA in Amsterdam.

 

 

Frans van Nunen

Kleiclub4

 

 

schilderen als expressie van wat psychisch sluimert

toch is ontsluimeren mijn bedoeling niet

wel om aan de gang te blijven, om niet af te slaan

om stationair te kunnen blijven en soms iets te zien”

 

Frans schildert, maakt beelden, keramiek en installaties. Hij werkt in Antwerpen en Arnhem.

 

Exposities (jaarlijks) vanaf 1970 tot heden, onder andere als werkend lid van de Rhedense Beeldende Kunstenaars, Gelderse Beeldende Kunstenaars en Kunstliefde Utrecht.

 

Frans is een van de gerespecteerde leden van “de kleiclub”

http://fransvannunen.com/

 

 

Hans Verborg

Kleiclub5

 

 

De elementen aarde, water, vuur en lucht komen samen in het kneden, drogen, bakken en glazuren van zijn keramische objecten.

In zijn eigen woorden:

'grootschalig in bouwprojecten als architect, kleinschalig in objecten als keramist'.

 

Het is een zoektocht naar structuren.

Hans Verborg vervaardigt schalen én opengewerkte eivormige objecten. Bij de laatste categorie is hij duidelijk geïnspireerd door de grootste beeldhouwer van de vorige eeuw, Brancusi.

 

Diens eivormige, ongelede hoofd, waarvan museum Kröller-Müller enkele jaren geleden een versie wist te verwerven, gaf inspiratie voor de eivormige, vergulde en glimmende objecten van Verborgs hand.

De nadruk ligt op experimenten in vorm, maar het werk is ook een zoektocht in kleur. Twee tinten vallen op: goud-brons en ultramarijn blauw.

 

 

Huib Tielens

Kleiclub6

 

 

Mijn werk noem ik rudimentair, dat hoort bij mij, zowel fysiek als mentaal.

 

Door mijn innerlijke bevlogenheid word ik bezield en dat probeer ik dan ook steeds in mijn werk te laten uitkomen.
Ik doe dat dan als volgt: ik leg een bonk klei op een draaischijf , druk er mijn vingers een tijdje in en vervolgens ga ik deze bonk bewerken. Meestal heb ik geen vooropgesteld plan en als ik dat soms wel heb dan wordt het ter plaatse toch weer helemaal anders dan dat plan.

Aangezien vooral de natuur maar ook wel engelen en mensen mij boeien komen meestal daar op lijkende beelden spoedig uit dat blok tevoorschijn. Als daarna de klei gebakken is ga ik het beeld beschilderen met majolica, een pigmentverf. Daarna wordt het werk met een transparant glazuur bespoten.

Kleien is voor mij een heilig moeten!

 

 

Joke Beltman

 

Kleiclub7

 

 

Vormen die te maken hebben met cultuur, presentatie en representatie zijn vaak mijn vertrekpunt. Tijdens het werken wil ik me laten verrassen door het proces en het materiaal. Het ene werk ontstaat op de ‘puinhopen’ van het andere.

Soms blijkt een ‘mislukt’ werk, als ik het met andere ogen bekijk, toch heel interessant te zijn. Of het biedt een uitgangspunt voor een ander werk. Er vinden voortdurend verschuivingen plaats. Het beeld is ‘af’ als ik zelf toeschouwer ben geworden.

Ik streef naar een beeld waar je geen grip op kunt krijgen, dat voortdurend uiteenvalt. Het moet ambivalent zijn, balanceren op de grenzen tussen aantrekking en afgrijzen, ironie en ernst. Dat vind ik spannend en interessant, het brengt het meest bij me teweeg. 

 

De afwezigheid van een duidelijke betekenis, een verwachting die niet ingelost wordt, schept ruimte voor authentieke ervaringen.

https://www.jokebeltman.nl/html/kunst.htm

 

 

Rob Groot Zevert

Kleiclub8

 

 

Mijn werk noem ik abstracte figuratie tot amorf ( zonder duidelijk geordende structuur). Het is in zoverre herkenbaar dat je 't kunt associëren met van alles en nog wat. Heel veel van de uiteindelijke vorm komt voort uit de karaktereigenschappen van klei. Het is natte sompige materie, die in gedroogde toestand makkelijk afbreekt. 

Daarom zijn veel van mijn werken "gebroken", en verwijzen veel werken naar de natuur, van rotsen, tot paddestoelen, etc. Dat is een bevestiging van het materiaal en ook omdat je dan niet echt iets fout kunt doen, want in de natuur gaat ook niet alles perfect, maar dat wordt niet opgevat als een probleem.

Van kromme komkommer tot rare snijboon, het zit overal tussenin. Lekker werken met klei dus! Ik hoop dat de energie die ik erin stop op een of andere prettige wijze zichtbaar is in het eindproduct.

 

 

Wilfried Nijhof

Kleiclub9

 

 

De keramiek objecten van Wilfried Nijhof tonen een veelzijdig gebruik van klei, een materiaal dat zowel super plastisch als heel constructief wordt ingezet. Er wordt robuust ‘gemetseld en getimmerd’ met ingedroogde kleiplakken of juist frivool gemodelleerd en ‘gevlochten’ vanuit zachte substantie.

Ook in de glazuurbehandeling worden deze uitersten gezocht, wat kan resulteren in een zijdezachte, stoffelijke tactiliteit. Construeren en decoreren vallen samen in het werk.

Diverse motieven – die doen denken aan ambachtelijke technieken als vlechten, weven, knopen, vouwen, worden met elkaar verenigd tot een harmonieus, maar ook ambivalent geheel.

Esthetiek en verleiding worden niet geschuwd maar ondervraagd.

https://wilfriednijhof.nl/

 

 

Willemien Demmers

Kleiclub10

 

OVER FLORAL DE MEMORIA

Willemien Demmers raakte gefascineerd door de uitbundige rituelen en ceremonies rondom leven en dood. Voor haar werk als stylist heeft ze veel gereisd, ook naar overzeese landen met andere culturen. Daar is de dood veel meer verweven met het dagelijkse leven.
De vormen en kleuren en de ceremoniële objecten in die landen inspireerden Willemien tot het maken van unieke objecten, verbonden aan herinneringen, leven en dood. Ze wilde de urn – ons rituele voorwerp op dat terrein – opwaarderen en maken tot een echt pronkstuk, dat niet alleen dient als houder voor de as van een dierbare, maar ook als plek voor herinneringen.
Zo ontstonden de Floral de Memoria: urnen en gedenkobjecten – herinnervazen, muurornamenten en sieraden.

 

https://willemiendemmers.nl/

 

 

Ulrike Sterman

image012

 

Ulrike is oorspronkelijk modeontwerpster.

Ze is gefascineerd door o.a. de folklore van India en Rusland, Muranoglas, goud, Gustav Klimt en Venetië.

Haar stijlopvatting kan ze kwijt in haar keramische schalen met snelle, trefzekere en markante vrouwenportretten.

https://www.instagram.com/ullasterman/

 

 

Carin Unverzagt

image013

 

 

Mijn keramiekobjecten bestaan zelden uit alleen keramiek, eerder beschouw ik ze als collages of samengestelde objecten uit verschillende materialen.

Tijdens de expositie in Ravenstein zijn drie houten eenden met keramische mensachtige dieren te zien.

 

Wat is de situatie?

Ogenschijnlijk een lieflijk tafereel?

Onschuldige mindfulness?

Symbiotische gelukzaligheid?

Wellustige dromers?

Of moet u het doen met de titel “Dirty Ducks”?

 

……..ik denk het wel.

 

 

Judith Everse

image014

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De ideeën komen vanzelf als Judith in de natuur is.  
Die zit zo vernuftig in elkaar, dat het een uitdaging is om haar naar keramiek te vertalen.                                                

Met humor voegt ze een extra dimensie toe.  

 

 

Janske Hombergen

image015

 

 

Janske Hombergen laat zich leiden en inspireren door locatie en aanwezige elementen. Kleur, licht en  beweging spelen daarbij een grote rol. 

Met een heldere herkenbare beeldtaal brengt zij haar fascinatie voor gelaagdheid, geometrie en mathematische vormen in beeld.

http://www.janskehombergen.nl/